PARAFIA ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA W BIAŁEJ

Dyspensa Ks. Abpa od obowiązku uczestnictwa we Mszy świętej w niedziele i święta

czytaj więcej …


Nastoletni błogosławiony – Carlo Acutis

10 października 2020 r., w Asyżu, zakończyła się beatyfikacja Carlo Acutisa, 15. letniego chłopca, który zmarł w 2006 roku. W uroczystej Eucharystii uczestniczyli Rodzice błogosławionego Carlo wraz z jego rodzeństwem.

       Błogosławiony Carlo Acutis urodził się 3 maja 1991 w Londynie, w rodzinie Andrea’sa i Antoni’ny. Rodzice Karola zamieszkali w Londynie z powodów zawodowych. Gdy rodzice błogosławionego Carlo powrócili do Mediolanu, chłopiec w wieku 12 lat rozpoczął praktykę codziennego uczestnictwa w Eucharystii. Praktykował również cotygodniową spowiedź świętą. Carlo Acutis był chłopcem, który lubił grać w piłkę. Miał wielu przyjaciół. Interesował się nowoczesnymi środkami komunikacji. Fascynowała go informatyka. Jako samouk, aby głosić Ewangelię i nieść wartość i piękno – jak to mówi Ojciec Święty Franciszek – tworzył programy i strony internetowe. Miał szczególny dar i charyzmat pociągania do Boga swoich rówieśników. Wśród przyjaciół był postrzegany jako przykład życia. Od dziecka – poświadczają to jego bliscy z rodziny – czuł pragnienie wiary i był wpatrzony w Jezusa. Jego miłość z Bogiem była oparta na Eucharystii. Był autorem stron internetowych o cudach Eucharystycznych. Eucharystię nazywał „autostradą do nieba”. Carlo powtarzał: „jeśli codziennie przyjmuje się Eucharystię, to idzie się prosto do Raju”.

       Z wielką wiarą przeżył chorobę, którą przyjął ze spokojem. Carlo oddał się w ramiona Opatrzności. Dwa miesiące przed swoją śmiercią dowiedział się, że choruje na białaczkę. Choroba, która u niego miała ostry przebieg, rozwinęła się bardzo szybko. Zmarł 12 października 2006 roku. Został pochowany w Asyżu.

      „Liczę, że jego przykład pomoże młodym ludziom iść drogą wiary” – tak o swym synu mówi mama Carla Acutisa – „Jestem przekonana, że byłby szczęśliwy z tego, iż przy okazji jego dzisiejszej beatyfikacji Asyż stał się miastem prawdziwie eucharystycznym, a młodzi ludzie masowo przystępowali do spowiedzi…”




Duch Święty dlaczego o nim zapominamy?

 

          Na mocy chrztu i bierzmowania otrzymaliśmy Ducha Świętego. Ten „najmilszy z gości” już w nas mieszka wraz z Ojcem i Synem. Zapominamy jednak o tym fakcie. Gdy Apostoł pyta napotkanych ludzi, czy otrzymali Ducha Świętego, ci odpowiadają: „Nawet nie słyszeliśmy, że jest jakiś Duch Święty”. Czy mamy pragnienie, aby odkrywać życie w Duchu Świętym, życie nadprzyrodzone, które rozpoczęło się na naszym chrzcie?

 

          Czy należy szukać jakiegoś nadzwyczajnego przeżycia? Bo przecież my, zwłaszcza współcześnie, pragniemy osobistego doświadczenia, które – jak mówimy – przekona nas mocniej do wiary w Boga. Jednak na przekór temu, św. Anzelm stwierdza: „Ten, kto nie wierzy, nie zrozumie. Bo ten, kto nie wierzy, nie będzie miał doświadczenia, a ten, kto nie ma doświadczenia, nie zrozumie”. Bez wiary nie zrozumiemy! Tylko w wierze Kościoła możemy cokolwiek pojąć. Najpierw musi być prosty akt wiary, w który są zaangażowane: wola i rozum.
Duch Święty ma w duszy sprawy niedokończone. Ma misję do wykonania. Jest to dzieło uświęcenia, czyli doprowadzenia do tego, abym w pełni poznał Chrystusa i Ojca, abym całym sobą należał do Boga Trójjedynego.

 

          Jak On wypełnia ową misję? Duch Święty w pewien sposób dostosowuje się do tego, co ludzkie w człowieku, zwłaszcza do mojej wolności. Nie chce On niczego uczynić beze mnie. Jeśli teraz choruję albo noszę w sobie zranienie to Duch Święty będzie działał pośród choroby, chcąc „uleczyć serca ranę”. Jeśli jestem świeżo nawrócony to będzie chciał jeszcze mocniej sprowokować moje zawierzenie Ojcu i życie darami Ducha. A jeśli może osłabła moja wiara to czyż nie będzie chciał jej obudzić na nowo, wlać oschłemu zachętę? On działa wewnątrz tego, co ludzkie; przenikając psychikę, ciało, nie mówiąc już o tajemniczym duchu.

 

          Trzecia Osoba Trójcy, z abstrakcyjnego przedmiotu wiary staje się kimś doświadczalnym (choć nie musi to od razu oznaczać emocjonalnego doświadczenia). Jest to ożywienie łaski chrztu świętego pozwalające odkryć na nowo Zmartwychwstałego Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Skutkuje to m.in. ożywieniem modlitwy, nowym rozumieniem Pisma, zapałem apostolskim oraz życiem darami Ducha, tak często niestety zapomnianymi przez nas.

 

          Możemy więc, w Uroczystość Zesłania Ducha Świętego, wzbudzić wolę życia nadprzyrodzonego prosząc o przyjście Ducha, o Jego wylanie.
Jak to zrobić? „Przede wszystkim trzeba wytrwale w imię Jezusa prosić Ojca o Ducha Świętego i czekać aż Ojciec odpowie!” (R. Cantalamessa). Potrzeba prostego aktu wiary, prośby skierowanej do Boga: „Przyjdź, nawiedź, napełnij”. Cóż, może zakołysać… Może się trochę pozmieniać w życiu.
Spróbuj zatem posłuchać rady mnicha: wzbudź w sobie wolę życia w Duchu Świętym na nowo. Pamiętaj, że On w tobie mieszka. Jeśli wierzysz w Jezusa i chcesz Go lepiej poznać, jeśli tęsknisz za bliskością z kochającym Ojcem to bądź ufny. Dobry Bóg odpowie na twoją prośbę. On chce przyjść na nowo do ciebie w mocy Ducha i chce dokończyć misję rozpoczętą na chrzcie świętym.

Na podstawie https://info.dominikanie.pl/2018/05/duch-swiety-moze-zakolysac/

 


Komunikat Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego

Do odczytania w ramach ogłoszeń parafialnych w niedzielę 10 maja 2020 roku

 

Drodzy Siostry i Bracia,

Ojciec Święty Franciszek minionej niedzieli po modlitwie Regina Caeli zachęcił nas: „Ponieważ modlitwa ma wartość uniwersalną, przyjąłem propozycję Wysokiego Komitetu na rzecz Ludzkiego Braterstwa, aby 14 maja wierni wszystkich religii połączyli się duchowo w dniu modlitwy i postu oraz uczynków miłosierdzia, by błagać Boga o dopomożenie ludzkości w przezwyciężeniu pandemii koronawirusa”.

 

Proszę Was, odpowiadając na prośbą Ojca Świętego podejmijmy – w łączności z wyznawcami wszystkich religii – w najbliższy czwartek, 14 maja modlitwę, post i dzieła miłosierdzia w intencji przezwyciężenia epidemii i jej konsekwencji.

 

Wszystkim, którzy włączą się w to wspólne dzieło z serca błogosławię: w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Wasz Arcybiskup Grzegorz

 

Łódź, dnia 8 maja 2020 roku
Uroczystość Świętego Stanisława Biskupa Męczennik
Abp – 1.2-363/2020

 


Dyspensa Arcybiskupa

czytaj więcej …


czytaj więcej …


 

List Czasu epidemii

Abp Grzegorz Ryś – treść listu …

 


Obrzędy błogosławieństw pokarmów na stół wielkanocny

Przepełnieni wielkanocną radością, zasiądziemy do świątecznego stołu i podzielimy się wzajemną życzliwością przy składaniu sobie życzeń. Nowe życie Zmartwychwstałego Pana symbolizuje poświęcone jajko, którym także dzielimy się wzajemnie.
Prośmy Chrystusa Pana, zawsze obecnego wśród tych, którzy Go miłują, aby pobłogosławił te pokarmy na stół wielkanocny.

Wszyscy modlą się przez chwilę w ciszy

Panie Jezu Chryste, Ty w dzień przed męką i śmiercią kazałeś uczniom przygotować paschalną wieczerzę, w dzień Zmartwychwstania przyjąłeś zaproszenie dwóch uczniów i zasiadłeś z nimi do stołu, a późnym wieczorem przyszedłeś do Apostołów, aby spożyć wraz z nimi posiłek; prosimy Cię, daj nam z wiarą przeżywać Twoją obecność między nami podczas świątecznego posiłku, w dzień Twojego zwycięstwa, abyśmy, mogli się radować z udziału w Twoim życiu i zmartwychwstaniu.
Chlebie żywy który zstąpiłeś z nieba i w Komunii św. dajesz życie światu, pobłogosław ten chleb i wszelkie świąteczne pieczywo na pamiątkę chleba, którym nakarmiłeś lud słuchający Ciebie wytrwale na pustkowiu, i który po swym zmartwychwstaniu przygotowałeś nad jeziorem dla swoich uczniów.
Baranku Boży, który zwyciężyłeś zło i obmyłeś świat z grzechów, pobłogosław to mięso, wędliny i wszelkie pokarmy, które będziemy jedli na pamiątkę Baranka paschalnego i świątecznych potraw, które Ty spożyłeś z Apostołami na Ostatniej Wieczerzy Pobłogosław także naszą sól, aby chroniła nas od zepsucia.
Chryste, życie i zmartwychwstanie nasze, pobłogosław te jajka, znak nowego życia, abyśmy dzieląc się nimi w gronie rodziny, bliskich i gości, mogli się także dzielić wzajemnie radością z tego, że jesteś z nami. Daj nam wszystkim dojść do wiecznej uczty Twojej, tam, gdzie Ty żyjesz i królujesz na wieki wieków. W. Amen.

Nie poświęcamy pokarmów wodą święconą.

 


WIARA W CZASACH ZARAZY. NIE LĘKAJCIE SIĘ.

Jesteśmy świadkami smutnych i trudnych wydarzeń, ale warto zastanowić się co Pan chce nam przez to przekazać? „Byliśmy niewzruszeni, myśląc, że zawsze będziemy zdrowi w chorym świecie. Teraz, gdy jesteśmy na wzburzonym morzu, błagamy cię: Zbudź się Panie!” – wołał pustym plac świętego Piotra papież Franciszek.
(…)Wszyscy przechodzimy obecnie przez czas próby – jeszcze nie wiemy, jak wielkiej .Ta próba dotyczy każdego z nas osobiście, ale również dotyczy nas razem jako wspólnoty. Jest to najpierw egzamin z wiary i nadziei, a zaraz potem z będącej ich owocem konkretnej (a nie deklaratywnej) miłości bliźniego, solidarności i wrażliwości na potrzeby drugich. Pan nie przychodzi do nas jako epidemia. Pandemia nie jest twarzą Boga! JEGO TWARZĄ JEST MIŁOŚĆ – także ta, która w nas z nową mocą się rodzi w chwilach takich wyzwań: miłość, solidarność, sąsiedzka pomoc, wzajemna modlitwa za siebie. Korzystajmy z transmisji Mszy świętych .(…) pisze Arcybiskup Grzegorz Ryś.

 


DROGĘ KRZYŻOWĄ MOŻNA ODPRAWIAĆ W DOMU Z RODZINĄ

Stacja I: Pan Jezus na śmierć skazany

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Wyrok Poncjusza Piłata został wydany pod naciskiem Arcykapłanów i tłumu. „Ukrzyżuj Go, Ukrzyżuj Go!” Piłat wyłączył się w swoim poczuciu od tego wyroku przez umywanie swych rąk, podobnie jak się wyłączył poprzednio od słów Chrystusa, w których On Królestwo Boże utożsamia z prawdą, z dawaniem świadectwa prawdzie. Tak Piłat usiłował stanąć na uboczu. Ale ten krzyż, na który skazał Jezusa z Nazaretu, jak i prawda Jego Królestwa, przeszyły – musiały przeszyć – sam rdzeń ludzkiego jestestwa rzymskiego namiestnika. Taka jest rzeczywistość, od której nie można usunąć się na bok, zejść na margines. A to, że Jezus, Syn Boży, był pytany o swoim Królestwie, że był o nie sądzony przez człowieka, że był za nie skazany na śmierć – to wszystko stanowi początek ostatecznego świadectwa o Bogu, który umiłował świat.
Stajemy więc wobec tego świadectwa i wiemy, że nie wolno nam umywać rąk.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja II: Pan Jezus bierze krzyż na Swoje ramiona

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Rozpoczyna się egzekucja, czyli wykonanie wyroku. Podchodzi Jezus aby stanąć pod krzyżem, mając całe ciało poszarpane i pokaleczone, ociekając krwią na twarzy spod cierniowej korony. „Ecce homo!” Jest w Nim cała prawda o „Synu Człowieczym” wypowiedziana przez proroków, prawda zapowiedziana przez Izajasza: „Zdruzgotany za nasze winy … W Jego ranach jest nasze uzdrowienie.” I jest w Nim jakaś zdumiewająca konsekwencja tego, co człowiek uczynił ze swoim Bogiem. Piłat mówi: „Ecce homo!” i „Popatrzcie co uczyniliście z człowiekiem!” A poprzez to stwierdzenie przemawia jakby inny głos i zdaje się mówić: „Popatrzcie, co w tym Człowieku uczyniliście ze swoim Bogiem!”.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja III: Pan Jezus upada po raz pierwszy pod ciężarem krzyża.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Jezus upada pod ciężarem krzyża. Upada na ziemię. „Czy myślisz, że mógłbym poprosić Ojca mego, a zaraz wystawiłby mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów!”. On nie prosi o to. Skoro raz przyjął kielich z rąk Ojca, chce go wypić do dna. Właśnie on tego chce. Przecież „myśmy się spodziewali”, powiedzą po kilku dniach uczniowie w drodze do Emaus. „Jeśli jesteś Synem Bożym” będą Go prowokowali członkowie Sanhedryna. „Innych ocalał, siebie nie może ocalić”, zawoła tłum. A on przyjmuje wszystkie te słowa obelgi, które zdają się unicestwiać cały sens Jego misji, Jego słów wypowiedzianych i cudów dokonanych. Przyjmuje te wszystkie słowa i nie chce im niczego przeciwstawiać. Chce aby był zelżony. Jest do końca, do każdego szczegółu wierny temu słowu, „Nie moja, ale Twoja wola niech się stanie.”
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja IV: Pan Jezus spotyka swoją Matkę.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Matka. Maryja na drodze krzyżowej spotyka Syna. Jego krzyż staje się Jej krzyżem, Jego Poniżenie i hańba publiczna – Jej poniżeniem i hańbą publiczną. Taki jest ludzki porządek. Tak to muszą odczuwać otaczający Go ludzie i tak to trafia do Jej serca. „A duszę Twoją miecz przeszyje.” Słowa wypowiedziane wówczas, gdy Jezus miał czterdzieści dni, w tej chwili się spełniają. W tej chwili dosięgają swej pełni. Chociaż to cierpienie jest Jej własne, choć dotyka Ją samą w głębi Jej Macierzyńskiej istoty, to jednak pełną prawdę o nim wyrażamy, mówiąc o nim, że jest „współcierpieniem”, że należy do tej samej tajemnicy, i stanowi poniekąd jedność z cierpieniem Syna.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja V: Szymon Cyrenejczyk pomaga nieść krzyż Panu Jezusowi.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Szymon z Cyreny, wezwany do dźwigania krzyża, z pewnością nie chciał go dźwigać. Użyczył jednak swoich bark, skoro barki skazańca okazywały się za słabe. Był tak blisko Chrystusa, bliżej niż Maryja, bliżej niż Jan, którego, choć był mężczyzną, nie wezwano aby pomagał. Wezwano jego, Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufina. Wezwano Go i zmuszono. Jak długo trwał ten przymus? Jak długo tak on szedł obok, niezadowolony, zaznaczając, że nic nie łączy go ze skazańcem? Nie wiadomo. Święty Marek tylko podaje imiona synów Cyrenejczyka, a tradycja utrzymuje, że należeli oni do wspólnoty Chrześcijan otaczających Świętego Piotra.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja VI: Święta Weronika ociera twarz Panu Jezusowi.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Tradycja też doniosła nam o Weronice. Może jest ona jakimś dopowiedzeniem sprawy Cyrenejczyka? Tak jak dyktowało jej serce, ona otarła Jego twarz. I jak dalej podaje nam tradycja: na płótnie, którym tę Twarz Otarła, odbiło się Oblicze Chrystusowe. Jednakże sens tego szczegółu można odczytać inaczej, kiedy nawiążemy go do słów Chrystusa o Sądzie Ostatecznym. Wiele zapewne jest takich, którzy wtedy zapytają: „Panie, kiedyśmy Ci to uczynili?” A Jezus odpowie: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci Moich najmniejszych, Mnieście uczynili.” Odbija bowiem Zbawiciel Swe podobieństwo na każdym uczynku miłości, tak jak na chuście Weroniki.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja VII: Jezus upada po raz drugi pod ciężarem krzyża.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
„Jam jest robak, a nie człowiek, pośmiewisko ludzkie i wzgardzony u ludu” – słowa psalmisty proroka znajdują swe pełne urzeczywistnienie na tych ciasnych, stromych uliczkach Jerozolimy w ciągu ostatnich godzin, które dzielą to miasto od rozpoczęcia Paschy. A wiadomo, że takie godziny przed świętem bywają gorączkowe. I uliczki są zatłoczone. W tej treści spełniają się słowa Psalmisty, chociaż nikt o tym nie myśli.  Ci, którzy okazują wzgardę, z pewnością, nie zdają sobie sprawy, że ten Jezus z Nazaretu, który po raz drugi upada pod krzyżem, stał się dla nich pośmiewiskiem.
A On tego wszystkiego chce. Chce spełnienia proroctwa, więc upada z wysiłku. Upada ze Swej woli, bo jakże spełnią się Pisma: „Jam jest robak, a nie człowiek.”
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja VIII: Pan Jezus pociesza płaczące Niewiasty.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Oto wezwanie do żalu, do prawdziwego żalu. Jezus mówi do „córek Jerozolimskich”, które płaczą na Jego widok: „Nie płaczcie nade mną, ale nad sobą i nad synami waszymi.” Nie można się ślizgać po powierzchni zła, trzeba sięgać do jego korzenia, do przyczyn, do całej wewnętrznej prawdy sumienia. Właśnie to chce powiedzieć Jezus dźwigający krzyż, który zawsze wie, co jest w sercu każdego człowieka. I dlatego On pozostaje zawsze najbliższym świadkiem naszych czynów i sądów o tych czynach, które wydajemy na siebie we własnym sumieniu. On nawet daje nam poznać, że trzeba aby te sądy były spokojne, trzeźwe, obiektywne – mówi: „Nie płaczcie”- a równocześnie, związane z całą wymową prawdy, przestrzega nas, że to On który dźwiga krzyż. O życie w prawdzie, o chodzenie w prawdzie, błagam Cię, Panie !
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja IX: Jezus upada po raz trzeci pod ciężarem krzyża

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Każda stacja tej drogi jest jakimś milowym kamieniem miłości tego posłuszeństwa i tego samo upodlenia. Miarę tego samo upodlenia uświadamiamy sobie w pełni gdy widzimy, że znów – po raz trzeci – On upada pod krzyżem. Uświadamiamy sobie w pełni gdy rozważamy, Kim jest Ten upadający? Kim jest Jezus Chrystus? – „On, który posiadał Boską naturę, nie skorzystał ze sposobności aby być na równi z Bogiem, lecz obnażył samego Siebie, przyjąwszy postać sługi i tym samym stał się podobnym do ludzi. A wewnętrznym przejawieniem uznany za człowieka, uniżył samego Siebie i tym bardziej stał się posłusznym aż do śmierci – i to do śmierci krzyżowej.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja X: Pan Jezus z szat obnażony.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Gdy Jezus na Golgocie zostaje z szat obnażony, myśli nasze zwracają się do Jego Matki biegną jakby do samych początków tego Ciała, które już teraz przed ukrzyżowaniem, stanowi jedną wielką ranę. Tajemnica Wcielenia: Syn Boży przyjmuje ciało w łonie Dziewicy. Ciało Chrystusa wyraża miłość do Ojca: Wtedy rzekłem „Oto idę, aby spełnić wolę Twoją.” „Ja zawsze czynię to, co się Ojcu podoba.” To ciało obnażone pełni wolę Ojca każdą raną, każdym drgnieniem bólu, każdym zszarpanym mięśniem, każdą strugą krwi, która z Niego się toczy, całym wyczerpaniem ramion
i zmiażdżeniem szyi i bark. Musimy myśleć przy tej stacji o Matce Chrystusowej, bo pod Jej sercem, a potem w Jej oczach i w Jej dłoniach, Ciało Syna Bożego doznało pełnej czci.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja XI: Pan Jezus przybity do Krzyża.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
„Przebodli ręce moje i nogi moje, policzyli wszystkie kości moje”. „Policzyli – jakże prorocze słowa. Cały Ten człowiek w największym napięciu: jego szkielet, mięśnie, system nerwowy, każdy organ, każda komórka – w szczytowym napięciu. „Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich ludzi do Siebie.”. Oto słowo wyrażające pełną rzeczywistość ukrzyżowania. Wchodzi w nią i to straszliwe napięcie, które przenika ręce i nogi, i wszystkie kości: straszliwe napięcie ciała, które przybito jak jakiś przedmiot do belek krzyża, aby się wyniszczyło do końca w śmiertelnych konwulsjach. Pierwsze Jego słowa na krzyżu są: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą co czynią.”
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja XII: Pan Jezus umiera na Krzyżu.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Chrystus przybity do krzyża, ubezwładniony w tej straszliwej pozycji, wzywa Ojca. Wszystkie te wezwania świadczą, że stanowi jedno z Nim. „Ja i Ojciec jedno jesteśmy”. Oto najwyższe, oto szczytowe działania Syna w zjednoczeniu z Ojcem. Tak, w zjednoczeniu – właśnie wówczas woła: „Eli, Eli, lama sabachtani – Boże mój, Boże mój czemuś mnie opuścił?” Te rozpięte ramiona z najwyższym wysiłkiem ogarniają całą ludzkość i cały świat. Oto człowiek. Oto Sam Bóg – „w Nim żyjemy, poruszamy się i w Nim jesteśmy.” W Nim: w tych rozpiętych wzdłuż poprzecznej belki krzyża ramionach. Oto tajemnica Odkupienia!
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja XIII: Pan Jezus zdjęty z krzyża.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Kiedy Ciało Jezusa zostaje zdjęte z krzyża i złożone w ramionach Matki, wówczas staje nam znów przed oczyma ta chwila, w której Maryja przyjęła pozdrowienie Anioła Gabriela: „Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus … a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca Dawida … a Jego panowaniu nie będzie końca.” Maryja powiedziała tylko: „Niech mi się stanie według twego słowa,” – jakby już wtedy chciała wyrazić to, co teraz przeżywa. Z tym też łączy się przedziwna obietnica, którą wypowiedział Symeon w czasie ofiarowania Jezusa w świątyni: „Twoje serce miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu.” A Jezus znowu jest w Jej ramionach jak był w stajence Betlejemskiej.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !

Stacja XIV: Pan Jezus złożony do grobu.

– Kłaniamy Ci się Panie Jezu i błogosławimy Tobie
– Żeś przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył
Od chwili, gdy człowiek przez grzech odsunięty został od drzewa życia, ziemia stała się cmentarzem. Ile ludzi, tyle grobów, Wielka planeta mogił. Wśród tych mogił jest jeden, który znajdował się w pobliżu Kalwarii, a był własnością Józefa z Arymatei. Do tego grobu, użyczonego przez życzliwego człowieka, złożono ciało Jezusa po zdjęciu z krzyża. A składano je w pośpiechu, ażeby zdążyć przed świętem Paschy, które rozpoczynało się o zmierzchu dnia. Wśród wszystkich niezliczonych grobów, rozsianych po kontynentach naszej planety, jest jeden grób, w którym Syn Boży, „Człowiek Jezus Chrystus,” zadał śmierć ludzkiej śmierci. I oto, wszyscy ludzie, którzy patrzą w stronę Grobu Jezusa Chrystusa, żyją w nadziei Zmartwychwstania.
Któryś za nas cierpiał rany Jezu Chryste zmiłuj się nad nami !


DLACZEGO NALEŻY UCZESTNICZYĆ W DRODZE KRZYŻOWEJ

Przed nami wspaniały okres Wielkiego Postu. Będziemy mieli możliwość uczestniczenia w nabożeństwach Drogi Krzyżowej czy Gorzkich Żali . To bardzo, bardzo ważne żeby zastanowić nad sensem życia, cierpienia i śmierci. Rozważanie krok po kroku Męki Pańskiej daje możliwość porównania własnego cierpienia z cierpieniem samego Jezusa. On, Syn Boży, a przyjął krzyż z miłości do człowieka…
Wielu z Was zastanawia się nad tym, dlaczego akurat mnie dotknął krzyż cierpienia, choroby. Buntuję się przeciw woli Bożej, odczuwam strach. Ale rozmyślając nad cierpieniem Jezusa, wiem, że i On odczuwał lęk przed tym, co Go czekało. Zaufał jednak Ojcu i poddał się Jego woli. Więc może i moje cierpienie ma sens, więc i ja muszę, choć niechętnie, powiedzieć: „Wola Twoja niech się stanie”. I wtedy przychodzi ukojenie.
Uczestnictwo w wielkopostnych nabożeństwach nie może być tylko mechanicznym powtarzaniem pieśni czy modlitw. Musi temu towarzyszyć głębokie zastanowienie się nad treścią tych słów, wczucie się w sytuację umęczonego Chrystusa i właśnie wzięcie udziału w Drodze Krzyżowej w każdy wielkopostny piątek daje nam taką możliwość.

 

Na podstawie https://opoka.org.pl/biblioteka/Z/ZF/ZFS/wielkopost





JAK POMÓC DUSZOM CZYŚCCOWYM?

Dzień Wspomnienia Wiernych Zmarłych czy – jak tradycyjnie go nazywamy – Dzień Zaduszny jest uprzywilejowanym czasem Bożego miłosierdzia wobec zmarłych cierpiących w czyśćcu. W Dzień Zaduszny z modlitw Kościoła świętego korzystają nawet ci zmarli, którzy odbywają najcięższy czyściec.
W związku z okresem modlitw za zmarłych można uzyskać odpusty dla nich. Należy nawiedzić pobożnie cmentarz w dniach 1-8 listopada i modlić się za dusze zmarłych, przy zachowaniu stałych warunków odpustu: stanu łaski uświęcającej, przyjętej w danym dniu Komunii św., wolności od przywiązania do grzechu i modlitwy w intencjach Ojca Świętego (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mario”). W samym dniu 2 listopada – przy zachowaniu tych samych warunków – również można uzyskać odpust za zmarłych związany z nawiedzeniem kościoła lub publicznej kaplicy i odmówieniem w nich modlitwy „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”.


Na podstawie:
https:/apdc.wspomozycielki.pl/2-listopada-szczegolny-dzien-dla-dusz-czysccowych
https://misyjne.pl/dzien-zaduszny-to-dzien-szczegolnej-modlitwy-za-dusze-czysccowe/


MISJE MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

W parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła W Białej

19-26 października 2019 r.

Misje prowadzi Ojciec Jezuita – o. Zdzisław Jaśko

SOBOTA 19 października 2019 r.

17.30 – Przywitanie obrazu Jezusa Miłosiernego przy Remizie Strażackiej w Białej

18.00 – msza św. na rozpoczęcie misji

21.00 – Apel Misyjny

NIEDZIELA 20 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

Bóg jest Miłością

8.00 – Godzinki

8.30 – Msza święta z nauką Misyjną

10.00 – Msza św. w kaplicy w Rosanowie

12.00 – Msza św. z nauką Misyjną

Po mszy nabożeństwo różańcowe

15.00 – Godzina Miłosierdzia -nabożeństwo na cmentarzu w Białej

16.00 – Msza św. w kaplicy w Kęblinach

21.00 – Apel Misyjny

PONIEDZIAŁEK 21 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

Dzień Ufności

9.00 – Msza św. z nauką Misyjną

10.30 – NAUKA dla dzieci kl. I – IV

12.00 – NAUKA dla dzieci kl. V – VIII

15.00 – Godzina Miłosierdzia – Koronka i Godzinki o Bożym Miłosierdziu

16.30 – Różaniec

17.00 – Msza św. z nauką Misyjną

Po mszy św. nauka stanowa dla kobiet

18.30 – msza św. z nauką w Rosanowie

21.00 – Apel Misyjny

WTOREK 22 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

Pokuta Drogą Do Miłosierdzia Bożego

9.00 – Msza św. z nauką misyjną

10.30 – Nauka dla dzieci kl. I – IV

12.00 – Nauka dla dzieci kl. V – VIII

15.00 – Godzina Miłosierdzia – Koronka i Godzinki do Bożego Miłosierdzia

16.30 – Różaniec

17.00 – Msza św. z nauką Misyjną

Po mszy św. nauka stanowa dla mężczyzn

18.30 – Msza św. z nauką w Rosanowie

20.15 – Droga Krzyżowa

ŚRODA 23 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

Dziękczynienie za Pojednanie

DZIEŃ SPOWIEDZI

9.00 – Msza św. z nauką Misyjną dla chorych z udzieleniem Sakramentu Chorych

10.30 – Msza św. dla dzieci kl. I – IV

12.00 – Msza św. dla dzieci kl. V -VIII

15.00 Godzina Miłosierdzia – Koronka i Godzinki do Bożego Miłosierdzia

16.30 – Różaniec

17.00 – Msza św. z nauką Misyjną

Po mszy nabożeństwo przebłagalne

18.30 – Msza św. Z nauką w Rosanowie

21.00 Apel Misyjny

CZWARTEK 24 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

Miłosierdzie Okazane Ludziom w różnych powołaniach

9.00 – Msza św. z nauką Misyjną dla rodzin i odnowienie przyrzeczeń małżeńskich

15.00 – Godzina Miłosierdzia – Koronka i Godzinki do Bożego Miłosierdzia

16.30 – Różaniec

17.00 Msza św. z nauką Misyjną dla rodzin i odnowienie przyrzeczeń małżeńskich

18.30 – Msza św. z nauką w Rosanowie i odnowienie przyrzeczeń małżeńskich

21.00 – Apel Misyjny

PIĄTEK 25 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

Zawierzenie Miłosierdziu Bożemu Parafii i rodzin

9.00 – Msza św. z nauką Misyjną dla Rodzin

10.30 – Odwiedziny chorych z posługą którzy, nie mogli być na misjach

15.00 – Godzina Miłosierdzia – Koronka i Godzinki do Bożego Miłosierdzia

16.30 – Różaniec

17.00 – Msza św. z nauką Misyjną

18.30 – Msza św. z nauka w Rosanowie

21.00 – Apel Misyjny

SOBOTA 26 PAŹDZIERNIKA 2019 R.

9.00 – Msza św. z nauka Misyjną i błogosławieństwem krzyżem misjonarskim

Poświęcenie Krzyża Misyjnego

15.00 – Godzina Miłosierdzia – Koronka i Godzinki do Bożego Miłosierdzia

16.00 – Msza św. na zakończenie Misji

17.15 – Pożegnanie Obrazu Jezusa Miłosiernego

15 minut przed mszą św. refleksja o Bożym Miłosierdziu, modlitwa i wstęp do Mszy św.

Od wtorku będą rozprowadzane obrazy Jezusa Miłosiernego.

Misje Miłosierdzia Bożego mają na celu przygotowanie wspólnoty Kościoła Łódzkiego na 100 rocznicę powstania Diecezji Łódzkiej w roku 2020. Misje są duchową pielgrzymką, podczas której człowiek może doświadczyć nawrócenia oraz pogłębienia wiary.

Mogą w nich uczestniczyć nie tylko wierni zaangażowani w życie parafii, ale także ci, którzy z różnych powodów nie utożsamiają się ze wspólnotą Kościoła, ale noszą w sobie – mniej lub bardziej – pragnienie Boga.

Udział w Misjach ma pomóc w odkryciu prawdy o Bogu miłosiernym i doświadczyć jego działania.

Bardzo proszę wszystkich parafian o potraktowanie Misji Miłosierdzia Bożego jako danej nam przez Boga szansy na ożywienie naszej wiary, aby spotkanie z Bożą miłością zaowocowało większą wrażliwością na potrzeby drugiego człowieka.

Niech nasza parafia stanie się prawdziwą wspólnotą żyjącą na co dzień miłością Boga i bliźniego. Życzę szerokiego otwarcia serca na działanie Bożej łaski.

 

Proboszcz Ks. Mariusz Lampa

MISJE MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

Prowadzone przez Ojców Jezuitów w dniach

19 -26 października 2019 roku

w Parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Białej

JEZU UFAM TOBIE

ŚW. FAUSTYNO KOWALSKA APOSTOŁKO MIŁOSIERDZIA BOŻEGO

MÓDL SIĘ ZA NAMI

 


Serdecznie zapraszamy na modlitwę małżeńską,

przed Najświętszym Sakramentem, która odbędzie się w naszym kościele 29.09.2019 roku

(za tydzień w niedziele) o godz. 18:00.

Na modlitwę zapraszamy małżeństwa, męża i żonę razem, w każdym wieku.

Przyjdźcie i powierzcie Jezusowi swoje małżeństwo.

Pan Jezus czeka na Was. Mówcie i zapraszajcie znajome małżeństwa.


14.09.2019r. – Dołącz do nas


PAN BÓG NA WAKACJACH – 7 ZASAD DOBREGO KATOLIKA

Oceny wystawione, świadectwa rozdane, wakacje rozpoczęte. Nie możemy jednak zapominać, że ludźmi wierzącymi jesteśmy zawsze, nie tylko w dniach pracujących. Od Pana Boga i Jego świętych nakazów wakacji nie ma i być nie może. Jak przeżyć urlop, by nie wpłynął on negatywnie na życie duchowe? Jest na to kilka prostych sposobów!

Sprawdź gdzie jest najbliższy kościół!

W dobie powszechnego dostępu do internetu nie jest najmniejszym kłopotem odnalezienie kościoła znajdującego się najbliżej miejsca spędzania przez nas urlopu. Nikt nie może tłumaczyć się, że nie umiał. Wystarczy w wyszukiwarce wpisać nazwę miasta plus słowo „kościół” i otrzymujemy propozycję. Często liczne.

Warto po zameldowaniu się w hotelu, na polu namiotowym lub w ośrodku udać się do Domu Bożego, by podziękować Stwórcy za bezpieczny dojazd do miejsca wypoczynku oraz by prosić o spokojny urlop. Przy okazji nawiedzenia kościoła powinniśmy też wykonać kolejną czynność umożliwiającą właściwe przeżycie wakacji, czyli…

Sprawdź kiedy oprawiana jest niedzielna Msza Święta!

Będąc w kościele bez większego trudu dowiemy się, o której godzinie w miejscowej świątyni odprawiana jest niedzielna Msza Święta – obowiązkowa dla każdego katolika przez cały rok, także w wakacje.

Zacznij dobrze dzień. Zacznij dzień od modlitwy!

Wiele osób zaniedbuje poranną modlitwę, zasłaniając się brakiem czasu. Jednak urlop, czas wolny od obowiązków zawodowych, nie pozwala tłumaczyć się w ten sposób. Budząc się, niezależnie o której godzinie to się stanie, podziękujmy Panu Bogu za wszystko, czym nas obdarza, za to, że możemy mieć wakacje, że możemy oderwać się od obowiązków, za spokojny sen, który daje ukojenie od wielu stresów. W końcu poprośmy Stwórcę, by pozwolił nam dobrze i po Bożemu przeżyć kolejny dzień urlopu.

Zakończ dobrze dzień. Modlitwa przed snem!

Na zakończenie dnia, oprócz codziennego rachunku sumienia i przeproszenia ze grzechy, podziękuj Panu Bogu za piękny świat, za te wszystkie cudowne miejsca, które w trakcie wypoczynku zobaczyłeś, zwiedziłeś, za naturę, za zabytki tworzone często Ad maiorem Dei gloriam. Poproś również o spokojny sen, by wypocząć i mieć siły na przeżycie kolejnego dzień urlopu.

Kto ma uszy, niechaj słucha!

Wszędzie gdzie jesteś oglądaj piękny świat, będący dziełem Pana Boga oraz słuchaj odgłosów przyrody. Rozważaj przy tym, jak wspaniały, dobry i wielki jest Stwórca. Patrz na wznoszone na jego chwałę budowle, odwiedzaj kościoły w celach religijnych, ale również estetycznych. To wszystko może poprawiać nasze życie duchowe oraz łagodzić nerwy.

Nie marnuj czasu na głupoty!

W ciągu roku często brakuje nam czasu, by spokojnie i w dobrej atmosferze pogłębić swoją wiedzę religijną. Wolne chwile podczas urlopu to doskonała okazja, by przysiąść nad dobrą książką katolicką, by wziąć do ręki wartościowe czasopismo i zgłębić dogmaty wiary, życie Pana Jezusa lub świętych. Nie zmarnujmy czasu na głupoty, na wpatrywanie się w telewizor czy przewijanie kolejnych stron internetowych, szczególnie jeśli w ciągu całego roku zdarza nam się tracić na to cenne minuty.

Dlaczego nie ma Mszy?

Jeśli w trakcie urlopu zostajesz w domu, to powyższe wskazówki również ci się przydadzą. Niestety, mimo zachęt ze strony duchownych, by nie przerywać w trakcie wakacji swoich regularnych praktyk religijnych, sporo parafii ogranicza w lecie ilość Mszy Świętych w tygodniu i w niedzielę. Zdarzają się przypadki, że także dostęp do sakramentu pokuty jest nieco utrudniony. Zwykle zmiany w parafialnym „rozkładzie jazdy” są spowodowane urlopami księży. Niestety cierpią na tym wierni. Skoro więc księża apelują, by także w wakacje uczestniczyć we Mszy Świętej, a sami ich liczbę ograniczają, to warto poprosić swoich proboszczów, by w przyszłości takich zmian nie dokonywali. Wymagajmy konsekwencji. Nie ma wakacji od Pana Boga, nie może być więc zmian w harmonogramie nabożeństw.

Często czekamy na urlop z wytęsknieniem, cały rok. Pragniemy go, myślimy o nim, chcemy maksymalnie nacieszyć się chwilami wolnymi od obowiązków. Jednak nie zmuszajmy Pana Boga, by w trakcie wakacji musiał na nas czekać. Nie zaniedbujmy swojej relacji ze Stwórcą tylko dlatego, że akurat przez kilka dni relaksujemy się zamiast chodzić do pracy. Skoro przykazanie mówi: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede Mną”, to nic nie może być ważniejsze od Niego. Nic! Nawet upragniony urlop.

źródło: https://www.pch24.pl/nie-ma-wakacji-od-pana-boga–czyli-7-wskazowek-jak-przezyc-urlop-po-katolicku,44250,i.html


WIELKI TYDZIEŃ

Przed nami Wieki Tydzień, najważniejszy okres roku liturgicznego w Kościele Katolickim. W Wielkim Tygodniu robi się porządki i zakupy – jest to jeden z koszmarniejszych i najbardziej zaganianych tygodni w roku, często brak czasu i sił nawet na pójście do kościoła w Wielki Czwartek i w Wielki Piątek. Nie pozwólmy, by tak stało się w naszych rodzinach.

Poniedziałek, wtorek i środa Wielkiego Tygodnia są dniami szczególnie poświęconymi sakramentowi pojednania – nie wyróżniają się niczym, jeśli chodzi o liturgię. Warto więc, jeżeli ktoś nie zrobił tego do tej pory, udać się wtedy do konfesjonału, by oczyścić serce. Zupełnie inaczej przeżywa się Poranek Wielkanocny, gdy poprzedziło go uczestnictwo w liturgii Triduum Paschalnego. To dla chrześcijanina najważniejsze dni w roku.

W Wielki Czwartek obchodzimy święto kapłanów, ponieważ w tym dniu w czasie Ostatniej Wieczerzy został ustanowiony sakrament kapłaństwa oraz sakrament Eucharystii.

Wielki Piątek – koniecznie weźmy tego dnia udział w parafialnej Drodze Krzyżowej. Wieczorem gromadzimy się na liturgii wielkopiątkowej – jest ona długa, ale bardzo bogata i piękna: Liturgia Słowa poprzedzona procesją i leżeniem krzyżem przez kapłanów przed obnażonym ołtarzem, uroczysta adoracja krzyża, komunia i procesjonalnie przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego. Pamiętajmy, by udać się na adorację Grobu Pańskiego.

Wielka Sobota jest dniem spoczynku Pana Jezusa w Grobie. To nie dzień żałoby, ale powinien być wypełniony zadumą nad cudem Zmartwychwstania. To właśnie dzisiaj jest tak ukochane przez wszystkie dzieci święcenie pokarmów.

Po zapadnięciu zmroku rozpoczynają się obchody Wigilii Paschalnej – jest to najbardziej uroczysty wieczór w roku liturgicznym. Wigilia Paschalna nie jest częścią Wielkiej Soboty, jej radosna liturgia należy już do obchodów Dnia Zmartwychwstania. Obchód Wigilii Paschalnej składa się z czterech części: Liturgii Światła, Liturgii Słowa, Liturgii Chrzcielnej i Liturgii Eucharystycznej. W czasie Liturgii Światła kapłan przed kościołem poświęca ogień, odpala paschał, wnosi uroczyście światło do ciemnego kościoła i śpiewa Orędzie Paschalne. W drugiej części są czytane fragmenty Pisma Świętego, w których rozważamy, co Bóg uczynił dla nas od początku świata. Podczas Liturgii Chrzcielnej ksiądz dokonuje poświęcenia wody, a wierni odnawiają przyrzeczenia chrzcielne. Odnowieni biorą udział w Mszy Paschalnej, w czasie której zabrzmią wszystkie dzwony i dzwonki.
Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota z Niedzielą Paschalną są dniami szczególnie bogatymi w obchody liturgiczne. Warto w pełni z tego bogactwa skorzystać. Jest to wspaniały dar Kościoła, który może ubogacić naszą rodzinę i zbliży nas do Chrystusa. Dzięki głębokiemu przeżyciu Wielkiego Tygodnia, zanurzeniu się w tajemnicę Bożej Miłości, mamy szansę rzeczywiście odnowić nasze życie, odnowić naszą wiarę i nawrócić się do Boga.

Tekst opracowany na podstawie: http://www.niedziela.pl/artykul/55978/nd/Jak-przezywac-Wielki-Tydzien


PLAN REKOLEKCJI WIELKOPOSTNYCH

W PARAFII ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA W BIAŁEJ

Z COROCZNĄ ADORACJĄ NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

NIEDZIELA – 31 Marca 2019 R

GODZINA 8.30 – Msza św. z nauka dla wszystkich

Godzina 10.00 – Rosanów kaplica nauka dla wszystkich

Godzina 12.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich

Gorzkie Żale

Godzina 15.00 – Kębliny kaplica nauka dla wszystkich

PONIEDZIAŁEK – 1 Kwietnia 2019 R

od 9.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godzina 9.30 msza św. z nauką dla wszystkich

Godzina 12.00 nauka dla dzieci z Białej i Besiekierz

Godzina 15.00 msza w kaplicy Kęblinach

Od 16.30 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godzina 17.00 msza z nauką dla wszystkich

Godzina 19.00 Msza św. z nauką w kaplicy Rosanowie

WTOREK – 2 Kwietnia 2019 R. Dzień Spowiedzi

Spowiedź od 9.00 do 11.30 i od 16.30 do 17.30

Od 9.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godzina 9.30 msza św. z nauką dla wszystkich

Godzina 12.00 nauka dla dzieci i spowiedź

Godzina 15.00 msza św. w kaplicy Kębliny – spowiedź

Od 16.30 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godzina 17.00 msza św. z nauką dla wszystkich

Godzina 19.00 msza św. w Rosanowie kaplicy – spowiedź

ŚRODA – 3 Kwietnia 2019 R zakończenie rekolekcji

Od 9.00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godzina 9.30 msza św. z nauką dla wszystkich

Godzina 12.00 msza św. z nauka dla dzieci z Białej i Besiekierza

Godzina 15.00 msza św. w Kęblinach

Od 16.30 – Adoracja Najświętszego Sakramentu

Godzina 17.00 msza św. z nauka dla wszystkich zakończenie rekolekcji

Godzina 19.00 msza św. w Rosanowie


Środa Popielcowa początkiem Wielkiego Postu.

Środa Popielcowa to dzień, który rozpoczyna w Kościele katolickim okres Wielkiego Postu, czyli pokuty przed Wielkanocą. Ta uroczystość ma pobudzić katolików do podjęcia zdecydowanej drogi osobistej odnowy i nawrócenia.
W Środę Popielcową katolicy rozpoczynają czterdziestodniowy post. Liczba 40 stanowi w Piśmie Świętym wyraz pewnej dłuższej całości, czasu przeznaczonego na jakieś konkretne zadanie człowieka lub zbawcze działanie Boga. W ten szczególny dzień obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły (trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden do syta). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.

Okresy i dni pokuty są w Kościele katolickim specjalnym czasem zbliżenia się do Boga i bliźnich wyrażonych w:
– większej wstrzemięrzliwości w jedzeniu i piciu,
– większym zasłuchaniu się w Słowie Bożym, w czym mają pomόc rόwnież organizowane rekolekcje parafialne,
– unikaniu zbytecznego rozproszenia w postaci hucznych zabaw,
– większym skupieniu się na modlitwie, zarόwno tej prywatnej jak i wspόlnotowej,
– wykazaniu większej wrażliwości na potrzeby innych,
– korzystaniu z sakramentu pokuty i pojednania,
– uczestnictwie w rόżnych ćwiczeniach wielkopostnych, na przykład w nabożeństwach wielkopostnych (gorzkie żale, droga krzyżowa), lub podejmowaniu pewnych szczegόlnych postanowień mających wykazać bezinteresowność, szlachetność serca, uśmiech i życzliwość w stosunku do innych.


Bardzo wielu mieszkańców zgromadził Orszak Trzech Króli, który po raz
pierwszy zorganizowano w naszej parafii. Po mszy św. wszyscy w barwnym i
rozśpiewanym korowodzie, na czele z Trzema Królami, udaliśmy się do
stajenki, gdzie czekała Boża Rodzina w otoczeniu żywych zwierząt.
Cudownym zwieńczeniem święta był występ dzieci ze szkoły w Besiekierzu,
które zaprezentowały jasełkowe przedstawienie.



ADWENT 2018

Czterotygodniowy czas Adwentu, który nie jest okresem pokuty, ale radosnego oczekiwania, obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem.
Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania.
Najbardziej charakterystycznym zwyczajem adwentowym, zwłaszcza w Polsce, są Roraty. Jest to Msza św. sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny. Wierni, często w ciemnościach przenikniętych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec, wraz z Maryją, czekają na wybawienie jakie światu przyniosły narodziny Zbawiciela.
Abp Jędraszewski na Adwent 2018
W liturgii adwentowej obowiązuje fioletowy kolor szat liturgicznych. Jako barwa powstała ze zmieszania błękitu i czerwieni, które odpowiednio wyrażają to, co duchowe i to, co cielesne, fiolet oznacza walkę między duchem a ciałem. Zarazem połączenie błękitu i czerwieni symbolizuje dokonane przez Wcielenie Chrystusa zjednoczenie tego, co boskie i tego, co ludzkie. Wyjątkiem jest III niedziela Adwentu – tzw. Niedziela “Gaudete” (radujcie się). Obowiązuje w niej różowy kolor szat liturgicznych, który wyraża przewagę światła, a tym samym bliskość Bożego Narodzenia.
Adwent dzieli się na dwa podokresy, z których każdy ma odrębne cechy, wyrażone w dwóch różnych prefacjach adwentowych: pierwszy podokres Adwentu obejmuje czas od pierwszej niedzieli Adwentu do 16 grudnia, kiedy czytane są teksty biblijne, zapowiadające powtórne przyjście Zbawiciela na końcu świata i przygotowujące do spotkania z Chrystusem Sędzią. Dni powszednie w tym okresie przyjmują wszystkie obchody wyższe rangą (tzn. wspomnienia dowolne, obowiązkowe, święta i uroczystości).
Drugi okres Adwentu, od 17 do 24 grudnia, to bezpośrednie przygotowanie do świąt Bożego Narodzenia. W tym okresie w dni powszednie można obchodzić jedynie święta i uroczystości.

______________________________

Na podstawie: https://www.gosc.pl/doc/5196616.Dzis-zaczyna-sie-Adwent-czas-oczekiwania-na-przyjscie-Zbawiciela


PLAN REKOLEKCJI ADWENTOWYCH

W PARAFII ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA W BIAŁEJ

PROWADZI Ojciec Franciszkanin z Niepokalanowa

NIEDZIELA – 9 XII 2018 R

GODZINA 8.30 – Msza św. z nauka dla wszystkich

Godzina 10.00 – Rosanów kaplica nauka dla wszystkich

Godzina 12.00 – Msza św. z nauką dla wszystkich

Godzina 15.00 – Kębliny kaplica nauka dla wszystkich

PONIEDZIAŁEK – 10 XII 2018 R Dzień II

Godzina 9.30 msza św. z nauką dla wszystkich

Godzina 12.00 nauka dla dzieci

Godzina 15.00 msza w kaplicy Kęblinach

Godzina 17.00 msza z nauką dla wszystkich

Godzina 19.00 Msza św. z nauką w kaplicy Rosanowie

WTOREK – 11 XII 2018 R. Dzień Spowiedzi

Spowiedź od 9.00 do 10.30 i od 16.30 do 19.30

Godzina 9.30 msza św. z nauką dla wszystkich i dla chorych

Godzina 12.00 msza św. z nauka dla dzieci i spowiedź klas IV, V, VI, VII

Godzina 15.00 msza św. W kaplicy Kęblinach oraz spowiedź

Godzina 17.00 msza św. na zakończenie rekolekcji

Godzina 19.00 msza św. w Rosanowie kaplicy i spowiedź


Dzień Wszystkich Świętych i Zaduszki

Czy na co dzień wszyscy zdajemy sobie sprawę, że święci wstawiają się za nami u Boga i wypraszają nam łaski, cuda, pomagają nam w osiągnięciu zbawienia? Oni widzą już Boga i z tego uprzywilejowanego stanu mogą dla nas wiele uczynić.
1 listopada, obchodzimy wspomnienie Wszystkich Świętych, a następnego dnia przypada Dzień Zaduszny. Najpierw ma swój dzień Kościół niebieski a potem Kościół cierpiący i oczekujący pełnego zbawienia. Nam, chodzącym jeszcze po ziemi przypomina to, że mamy do kogo zwrócić się o pomoc bo nasi święci patronowie, inni ukochani święci i błogosławieni zaniosą naszą modlitwę do Boga, i o tym, że rzesze dusz czekają na nasze modlitwy, odpusty i poświęcenia, które złączone z ofiarą Chrystusa skrócą ich mękę i pozwolą im oglądać oblicze Boga.
Do czego zatem wzywa nas wiara w obcowanie świętych? Najpierw do wdzięczności za łaski, które nam wyprosili inni – święci z nieba i chrześcijanie żyjący obok mnie. A potem do pomnażania „kapitału Kościoła” czyli do dzielenia się wiarą oraz do dołączenia naszego wkładu w postaci modlitwy za dusze zmarłych, a listopad jest ku temu wspaniałą okazją.

______________________________________

Źródło: na podstawie https://szlakami.pl/obcowanie-swietych/


RÓŻANIEC – JAK TO DZIAŁA?
Dla dzieci pierwszokomunijnych to raczej oczywiste i proste. Dla bierzmowanych wręcz heroiczne wyzwanie, a dla dorosłych to często walka z pamięcią i pytanie: jak to działa?
„Proszę odmówić dziesiątkę różańca”. Te słowa w wielu przypadkach wypowiadają spowiednicy, prosząc o odmówienie jednej tajemnicy różańcowej. Dla dzieci pierwszokomunijnych to raczej oczywiste i proste. Dla bierzmowanych wręcz heroiczne wyzwanie. Dla osób dorosłych często walka z pamięcią i zadanie sobie prostego pytania: jak to odmówić?
Nabożeństwo różańcowe jest jednym z najpopularniejszych i najprostszych, jakie istnieją w zachodniej duchowości. Kontemplacyjny charakter tej modlitwy pozwolił wielu świętym na zbudowanie bardzo głębokiej więzi z Maryją i jej Synem. W ostatnich dziesięcioleciach różaniec w ręku stał się jednak raczej atrybutem „babć różańcowych” niż kogoś głęboko przeżywającego swoją wiarę. Zupełnie niesłusznie!
I ty możesz chwycić za różaniec
Wspomniałem wcześniej, że różaniec jest modlitwą kontemplacyjną, że Kościół kontempluje tajemnice różańca. Tak jest w rzeczywistości, bo „klepane zdrowaśki” są w różańcu jak wskazówki w zegarku. Są jednostką czasu, która ma nam wskazywać, ile mamy go poświęcić na kontemplowanie danej tajemnicy. Nie chodzi o skupianie się na tym, czy dobrze odmawiam każde jedno „Zdrowaś Maryjo”, czy odmówiłem ich na pewno 10, a nie 9 lub 11. Dobrze rozumiały to dzieci fatimskie, które modliły się tak, jak umiały, powtarzając wielokrotnie… same słowa „Zdrowaś Maryjo”.
Każdej tajemnicy towarzyszy wspominana wcześniej dziesiątka różańca. Rozpoczyna się ona modlitwą „Ojcze nasz”, po niej odmierzamy czas naszego rozważania odmawiając dziesięciokrotnie „Zdrowaś Maryjo”. Kończymy każdorazowo oddaniem chwały Trójcy Świętej, przez odmówienie „Chwała Ojcu…”.
Wiele osób dodaje także modlitwę upraszającą Bożego Miłosierdzia, rozpoczynającą się od słów „O mój Jezu…”. Na koniec, po odmówieniu pięciu dziesiątek i rozważeniu pięciu tajemnic, pozostaje nam jedynie powierzyć Maryi w modlitwie „Pod Twoją Obronę” sprawy, za które modli się Ojciec Święty.
Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort w swoim Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny napisał, że „Bóg Ojciec dopuścił, aby nie zdziałała w swym życiu żadnego głośnego cudu, choć wyposażył Ją w zdolność do tego”. Wierzę, że dopuścił także, żeby wszystkie „zaległe” cuda dokonywały się po jej wniebowzięciu. A prawdziwa kumulacja wylewa się od czasu, kiedy św. Dominik nauczył Kościół różańca.


Komunikat

przed VI Archidiecezjalną Pielgrzymką Grup Żywego Różańca

do Sanktuarium Matki Boskiej Łaskiej

Sobór Watykański II przypomniał, że Matka Najświętsza jest „znakiem niezawodnej nadziei i pociechy dla pielgrzymującego Ludu Bożego”. W październiku, miesiącu nabożeństw różańcowych, duszpasterze i wierni świeccy z Archidiecezji Łódzkiej pielgrzymują do sanktuarium Matki Bożej Łaskiej, aby dziękować za łaski otrzymywane przez Jej pośrednictwo, prosić o dalszą opiekę i zapewnić, że uczynią „wszystko, cokolwiek Jezus im powie” (J 2,5).

Tegoroczna pielgrzymka odbędzie się w sobotę 13 października. Uroczystości rozpoczną się o godz. 1030. Msza Święta koncelebrowanej o godz. 1200. Po mszy świętej dla wszystkich pielgrzymów przewidziany jest obiad.

Pielgrzymkę zakończy koncert we wnętrzu Łaskiej Kolegiaty.

Do udziału w pielgrzymce zaproszeni są członkowie wszystkich Grup Żywego Różańca, kapłani diecezjalni i zakonni, siostry zakonne, alumni i wierni świeccy. Księża Proboszczowie proszeni są o pomoc w organizowaniu przyjazdu grup pielgrzymkowych do Łasku.

PROGRAM:

Godz. 10.30 – Powitanie Pielgrzymów

– Konferencja

Godz. 11.00 – Nabożeństwo Różańcowe w Kaplicy Matki Boskiej Łaskiej

Godz. 11.40 – Przygotowanie do liturgii Mszy Świętej

Godz. 12.00 – Uroczysta Msza koncelebrowana

Godz. 14.00 – Posiłek dla wszystkich uczestników Uroczystości

– Koncert

– Podziękowanie. Zakończenie Pielgrzymki


Odpust Św. Piotra w Okowach i Odpust Porcjunkuli – czas szczególnych łask.

Jeszcze do niedawna ogłoszenie proboszcza o odpuście parafialnym poruszało całą parafię i mobilizowało wielu ludzi. Dziś, zwłaszcza w większych miastach, wiele z tych tradycji zanika i dlatego warto przypomnieć znaczenie odpustów .

Nauka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. W sakramencie pojednania grzesznik otrzymuje przebaczenie wyznanych grzechów, za które szczerze żałuje. Dzięki temu może on osiągnąć wieczne zbawienie. Uzyskane przebaczenie nie uwalnia jednak od kar doczesnych (czasowych), które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Uwolnieniu od tych kar służy właśnie obfity skarbiec odpustów Kościoła.

5. sierpnia będziemy obchodzili w naszej parafii odpust ku czci Św. Piotra w Okowach.

Drugiego sierpnia obchodzimy wspomnienie Matki Bożej Anielskiej z Porcjunkuli. Czy jednak wiemy, że w tym dniu w każdym kościele parafialnym możemy zyskać odpust zupełny, zwany „odpustem Porcjunkuli”?
Porcjunkula, czyli „kawałeczek”, „drobna część”, to niewielka kapliczka, która obecnie mieści się w tej świątyni. Według legendy została ona wybudowana już w VI wieku przez pielgrzymów wracających z Ziemi Świętej wiozących ze sobą grudkę ziemi z grobu Matki Bożej.
Zniszczoną kapliczkę odnowił św. Franciszek w 1207 roku i zamieszkał w niej. Później dołączyli do niego inni bracia. To św. Franciszek miał nadać świątyni nazwę Matki Bożej Anielskiej.

16 kwietnia 1921 roku papież Benedykt XV w dokumencie Constat apprime oficjalnie potwierdził wielowiekową tradycję „odpustu Porcjunkuli”. Zatem każdy, kto nawiedza ten mały kościółek pod Asyżem w jakimkolwiek dniu roku, może pod zwykłymi warunkami uzyskać odpust zupełny.
Nie trzeba jednak jechać do Włoch, by otrzymać „odpust Porcjunkuli” – wystarczy 2 sierpnia nawiedzić którykolwiek kościół franciszkański albo własny kościół parafialny. W 1967 roku papież Paweł VI, ogłaszając swoją naukę na temat odpustów (Indulgentiarum doctrina), ustanowił bowiem dwa dni w roku, kiedy pod zwykłymi warunkami w kościele parafialnym można uzyskać odpust zupełny: pierwszy z nich to dzień święta tytularnego danego kościoła, natomiast drugi to właśnie dzień Matki Bożej Anielskiej z Porcjunkuli.

Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy odpuszczone już co do winy.

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:
– Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji – zyskuje się odpust cząstkowy)
– Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna
– Przyjęcie Komunii świętej
– Odmówienie modlitwy (np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Mario”) w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. na naszych stronach z kalendarzem na dany miesiąc)
– Wykonanie czynności związanej z odpustem

Zwróćmy wszyscy uwagę, jakie możliwości stwarza nam w tym tygodniu Pan Bóg. Dwa razy możemy uczestniczyć w bardzo ważnych spotkaniach z Nim, dzięki którym dostąpimy łaski odpustu. Nie zmarnujmy tej szansy, przyjdźmy do kościoła i wspólnie przeżyjmy ten szczególny czas.

Pamiętajcie: czwartek od 17.00 i niedziela 8.30 i 12.00 w kościele oraz 10.00 w kaplicy w Rosanowie.

Tekst opracowany na podstawie źródeł:
 Zaczerpnąć ze źródła wody życia. W świecie liturgicznych znaków, Kalisz 2007
Augustyn Chwałek OFMCap„Głos Ojca Pio” (nr 28/2004)
https://www.gosc.pl/doc/4072107.Dzis-mozna-uzykac-odpust-zupelny-Porcjunkuli
https://wobroniewiaryitradycji.wordpress.com/odpusty-w-kosciele/



Maj – tak szczególny miesiąc roku, który zadziwia swoim pięknem. Przyroda mocno oddziałuje na wyobraźnię człowieka i jego doznania estetyczne. I taki właśnie miesiąc człowiek w swojej pobożności już dawno temu postanowił ofiarować Matce Boga – Maryi. Oddając się w przemożną opiekę Maryi, wyśpiewujemy wezwania Litanii loretańskiej, przyzywamy wstawiennictwa Matki Jezusa, oddajemy Jej cześć i kierujemy ku niej nasze modlitewne prośby.
W Litanii Loretańskiej widzimy Maryję roztropną, wierną, opiekuńczą, macierzyńską, pobożną…. Widzimy Maryję, w której Bóg dokonał „wielkich rzeczy”. W Litanii przyzywamy wstawiennictwa Matki Jezusa, oddajemy Jej cześć i kierujemy ku niej nasze modlitewne prośby.
W dzisiejszych czasach, gdy nasza wiara tak często wystawiana jest na próbę różnorodnych pokus, gdy człowieka dosięga zwątpienie, gdy gubi sie na ścieżkach życia i tak usilnie poszukuje pomocnej dłoni… z pomocą przychodzi Matka Boska. Przez uczestnictwo w majowym Nabożeństwie, jego scenerii i prostocie, można znaleźć odpowiedź na bardzo wiele wątpliwości, odnaleźć i odbudować korzenie swojej wiary, nawiązać szczerą więź z Chrystusem. Nabożeństwo Majowe to spotkanie z Matką Boga i z Nim samym. To możliwość zawierzenia Jej całej swojej życiowej codzienności, jej troski i problemów. Wystarczy tylko przyjść… jak do swojej Mamy.

sM. Eligia Garbacz

źródło: http://www.sluzebniczki.pl/news,slow_kilka_o_nabozenstwie_majowym,153.html



Papieskie orędzie na Wielki Post 2018

Autor: Redaktor serwisu dwumiesięcznika SZUM Z NIEBA
Orędzie papieża Franciszka na tegoroczny Wielki Post. Jego hasłem są słowa z Ewangelii św. Mateusza:
„Ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu” (Mt 24, 12)

Poniżej tekst papieskiego orędzia:
„Ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu” (Mt 24, 12)

Drodzy Bracia i Siostry! – czytaj więcej…


Sztafeta powołań


Pragnienie ciszy i przygoda duchowa

Kliknij w tytuł aby przeczytać…


W przyszłą niedzielę 30 kwietnia 2017 roku przeżywamy Narodowy Dzień Czytania PISMA ŚWIĘTEGO
WEŹ I CZYTAJ !
List Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Serdecznie wszystkich Zachęcamy i zapraszamy do otwarcia w tym właśnie dniu i może przez cały tydzień tego listu liczącego raptem sześć rozdziałów.


ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE
Alleluja Chrystus Zmartwychwstał !!!

Z okazji Świąt Wielkiej Nocy Zmartwychwstania Pańskiego pragnę z głębi serca złożyć wszystkim życzenia: błogosławionych, radosnych i szczęśliwych świąt spędzonych w gronie najbliższych.
Niech Zmartwychwstały Chrystus napełnia wszystkich was zdrowiem, Wiarą, Nadzieją, Miłością i Pokojem. Idźcie i głoście wszem i wobec tę radosną wieść, ze Jezus żyje On zmartwychwstał prawdziwie zmartwychwstał dla naszego zbawienia Alleluja !!!

SZCZĘŚĆ BOŻE
Ks. Mariusz Lampa proboszcz


ŚWIĘCENIE POKARMÓW WIELKANOCNYCH W WIELKĄ SOBOTĘ BIAŁĄ

1. Godz. 9.00 – Wola Branicka – Palmowscy
2. Wola Branicka 13 – Stęcel
3. Michałów – Malinowscy
4. Kębliny – Augustyniak
5. Godz. 9.30 – Kębliny – Kaplica
6. Moszczenica – Ługowscy
7. Olszowiec – Kuszyńscy zmiana na działkach
8. Besiekierz – Sędzicka
9. Kolonia Wola Branicka – Cyganiak
10. Bądków – Olczyk
11. Warszyce – Kaczmarek
12. Biała – Pająk
13. Biała, ul Letnia – Wasiak
14. Biała – Zając zmiana na Bednarków ul. Zgierska
15. Kolonia Głowa – Wiśniewscy
16. Kolonia Głowa – Wadzyńska
17. Dzierżązna Parcela – Hauke
18. Ciosny Sady – Palmowski Sołtys
19. Godz. 13.30 – Rosanów – Kaplica
20. Rosanów, ul Długa 9 – Świątczak
21. Cisny Nowe – Kurowska
22. Ciosny Stare – Majchrzak
23. Ciosny Nowe – Pawlak
24. Dzierżązna – Pietrzak
25. Swoboda – Czernek
26. Swoboda Duża – dom po Borkowskich
27. Cyprianów – Retelewski
28. Biała – organistówka – Rogalewicz

  


Kliknij w obrazek aby przeczytać …


Kliknij w obrazek aby przeczytać…

Kliknij w obrazek aby przeczytać…



MODLITWA BEZINTERESOWNA – czytaj więcej




Zapraszamy na koncert….

OSP w Białej, 26.lutego, godzina 18.00, wstęp wolny

Kliknij w obrazek aby przeczytać…


Serdecznie zapraszamy na pokaz filmu z serii film z krzyżykiem pt „Bóg nie umarł 2” .

Seans odbędzie się w sali OSP w Białej w niedzielę 29.01.2017 roku. o godzinie 18:00.

Jak zwykle zaczynamy poczęstunkiem, a następnie modlitwą. wstęp wolny.

ZAPRASZAMY 🙂

link do filmu: http://bognieumarl-film.pl/


Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan (18-25 stycznia 2017)

Pojednanie – miłość Chrystusa przynagla nas – to hasło tegorocznego Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan. Co roku jest on obchodzony od 18 do 25 stycznia. To czas, gdy chrześcijanie różnych wyznań spotykają się na całym świecie na ekumenicznych nabożeństwach, modlitwach, konferencjach, koncertach i innych spotkaniach. 

Hasło tegorocznego Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan zostało zaczerpnięte z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (5,14-20): Pojednanie – miłość Chrystusa przynagla nas. Każdy dzień Tygodnia rozwija po kolei poszczególne myśli tego biblijnego tekstu: Jeden umarł za wszystkichNie żyjemy już dla siebieJuż nikogo nie znamy według ciałaTo, co dawne, przeminęłoNastało noweBóg pojednał nas ze sobąSłużba pojednaniaPojednani z Bogiem.

W tym tygodniu postarajmy się poświęcić czas na modlitwę w  intencji wszystkich chrześcijan i zachęćmy dzieci by nam towarzyszyły .

Na podstawie tekstu  Ks. Sławomira Pawłowskiego/BP KEP

.